KUJAWY

 

                    Jezioro w Łojewie
Łojewo

 
Album  - Mysia Wieża i jezioro Gopło, solanki inowrocławskie, rozstajne drogi na południowych Kujawach, okolice Inowrocławia » więcej

 

 

Jezioro Gopło
jezioro Gopło to płytkie, polodowcowe jezioro przepływowe, położone w tzw. rynnie goplańskiej. Jest największym jeziorem na pojezierzu Kujawsko-Wielkopolskim i dziewiątym pod względem wielkości w Polsce o powierzchni 2154,4 ha w tym 25,5 ha przypada na wyspy. Misa Jeziorna ma 25 km długości i 200 - 2000 m szerokości. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,6 m a maksymalna 16,6 m. Jezioro posiada urozmaiconą linię brzegową o długości 87,5 km, liczne zatoki, wyspy i półwyspy. W przeszłości jezioro było znacznie większe, a jego rozlewisko przypominało morze, stąd nazwane było "Mare Polonorum" tj. Morze Polaków.
Link do strony Manowce.com - Drogi wokół jeziora Gopło: » zobacz

mapa Kujawy to kraina historyczna, region etnograficzny i dialektologiczny na Pojezierzu Wielkopolskim, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Na północy graniczy z Pomorzem Gdańskim, na zachodzie z Wielkopolską (z Poznańskiem na północy i Kaliskiem na południu), na wschodzie z Mazowszem. Granice Kujaw biegną lewym brzegiem Wisły od ujścia Skrwy na południu po ujście Wdy na północy, ciągną się ku zachodowi do Koronowa i Nakła po Pakość do Noteci, dalej skręcają na zachód od rzeki, przechodzą przez jezioro Trląg, łukiem przecinają lasy strzelneńskie, dochodzą do Jeziora Skulskiego i górnej Noteci. Dalej obejmują Jezioro Brdowskie, Chodecz i Lubień Kujawski, aby dojść poprzez Skrwę do Wisły. Niektórzy etnografowie i historycy uznawali ziemię dobrzyńską i ziemię chełmińską za część tego regionu  - piękne zdjęcia zrobione na wikipedia » zobacz

Zobacz album zrobiony w OneDrive  » więcej

Na Kujawach
Na Kujawach rżną skrzypice: Skoczę w tanek, dziewczę chwycę, Chwycę dziewczę spoza stoła, Wykręcę je dookoła.

Dokoluśka widno z nieba, Dokoluśka bochen chleba, Dokoluśka talar biały, Dokoluśka - świat je cały!

Niech ta w podłuż tańczą pany Z izby za próg - odbijany... Na Kujawach, chwalić Boga,

Chłop nie przejdzie w tańcu proga! » więcej

Nauka tradycyjnego / właściwego / tańca "Kujawiaka" » zobacz


«  Stare legendy kujawskie - kliknij w obrazek

park w listopadzie

Jesień               

 

Jesienią parki w Inowrocławiu wyglądają pięknie a szczególnie parki w Inowrocławskich Solankach.

Kujawy w Pigułce
Bardzo ciekawy plik zrobiony w PDF » zobacz
 

fontanna
Inowrocław
Trochę historii Inowrocławia, zdjęcia z różnych miejsc miasta, z Solanek, oraz terenów sąsiadujących z miastem » zobacz

 

Bydgoszcz
Na zdjęciu Opera Nowa - zakole Brdy na granicy Starego Miasta i Śródmieścia Bydgoszczy. Bydgoszcz to jeszcze Kujawy, chociaż nie ma do końca zgody pomiędzy etnografami, jedni mówią że Kujawy a inni że Pomorze, no i być tu mądry ale pominąwszy różnicę zdań trzeba stwierdzić, że Bydgoszcz to bardzo duże i piękne miasto. Do tego wpisu dołączam album » zobacz


Synogać z podwórka
Moja rodzinna wieś położona jest nad rzeką Notecią, pomiędzy Sompolnem, Wierzbinkiem i Zaryniem. Sąsiaduje z wsiami: Spólnikiem, Łyskiem, Chlebowem, Gajem, Boguszycami, Boguszyczkami, Posadą i Zielonką. Wzdłuż rzeki rozciągają się łąki torfowe, na których dawniej mieszkańcy kopali i suszyli torf na opał. W okolicy rosną stare lasy: Olchowy, w dolinie rzeki, oddalony od wsi około kilometra, w kierunku Rynu, oraz sosnowy z dala od mokrych łąk, kilometr od wsi, w kierunku Zielonki, Boguszyc. Ziemia, którą uprawiają mieszkańcy, przeważnie słaba, piaszczysta, żytnio-kartoflana. » więcej
Album ze zdjęciami ze spacerów w lesie synogackim w pobliżu miejsca rodzinnego oraz kilka zdjęć nie związanych z lasem. Zdjęcia zabudowań sąsiadów, zdjęcia powiązane z odkrywkową kopalnią "Konin", która zdegradowała środowisko. W studniach woda wyschła, kanały zarosły, olchy uschły, a wydobycie podobno jest na granicy opłacalności z powodu bardzo małych pokładów węgla brunatnego, które jak wierzyć niektórym ludziom są bardzo płytkie i węgiel jest w postaci błotnej. Las w Synogaci rozrósł się i mam nadzieję że pomimu obsuszenia terenów przez kopalnię jakoś przeżyje. Na taką degradację zgodził się wójt gminy Wierzbinek do której należy Synogać. Zgoda gminny została podyktowana chęcią podatków i różnych wpłat z kopalni. Nie wiem czy kopalnia pokrywa podatki które płacili rolnicy wykwaterowani przez kopalnię i jaki ma zysk, jednak widać że gmina dużo zrobiła w regionie, między innym wyremontowała zabytkowy pałac. W albumie tylko niektóre zdjęcia są opisane reszta sama się opisuje. Zobacz link do Albumu   »   Las i okolice


Wierzbinek
Gmina Wierzbinek skupia kilkadziesiąt miejscowości między innymi Synogać, która oddalona jest o około cztery kilometry. Mieszkańcy tych miejscowości zwykle są bardzo mocno związani ze swoją gminą, bo tam mogą załatwić swoje sprawy urzędowe. Gmina zapewnia swoim mieszkańcom ogólne warunki do życia codziennego oraz naukę i kulturę.
Zobacz pałac w którym odbywały się imprezy kulturalne »
Pałac w Wierzbinku

 
Noteć - Największy dopływ Warty. Długość rzeki - 388 km. Powierzchnia dorzecza wynosi 17 tyś. km2. Rozpoczyna bieg na Pojezierzu Kujawskim, w pobliżu miescowości Przedecz, a kończy w Warcie, w Santoku koło Gorzowa Wielkopolskiego. Większe miasta nad Notecią: Kruszwica, Inowrocław, Łabiszyn, Nakło nad Notecią, Ujście, Czarnków, Drezdenko, Santok. » więcej

Orle - Jezioro Głuszyńskie (Orzelskie) znajduje się w woj. Kujawsko-Pomorskim, niedaleko Radziejowa Kuj. Przez jezioro przepływa rzeka Zgłowiączka - lewobrzeżny dopływ Wisły we Włocławku. Jezioro przynależy do trzech gmin: Jezioro w Orlu Topólka, Bytoń i Piotrków Kuj. (Orzelskie) - tak nazywane przez mieszkańców Orla, które nad tym jeziorem jest położone. Nazwa również przyjęła się wśród niektórych, okolicznych wsi. » więcej

Jan Kasprowicz
Jan Kasprowicz - polski poeta ur. 12 grudnia 1860 w Szymborzu na Kujawach, zm. 1 sierpnia 1926 w Zakopanem

Jan Kasprowicz
Sonet I z cyklu "Z chałupy"

Chaty rzędem na piaszczystych wzgórkach;
Za chatami krępy sad wiśniowy;
Wierzby siwe poschylały głowy
Przy stodołach, przy niskich obórkach.
Płot się wali; piołun na podwórkach;
Tu rżą konie, ryczą chude krowy,
Tam się zwija dziewek wieniec zdrowy
W kraśnych chustkach, w koralowych sznurkach.
Szare chaty! nędzne chłopskie chaty!
Jak się z wami zrosło moje życie,
Jak wy, proste, jak wy, bez rozkoszy...
Dziś wy dla mnie wspomnień skarb bogaty,
Ale wspomnień, co łzawią obficie - Hej! czy przyjdzie czas,
co łzy te spłoszy?!...

Pomóż sobie sam
Kochaj siebie takim - jakim jesteś.
Nigdy nikomu nie zazdrość.
Jeśli się sobie nie podobasz - zmień się. » wiecej

Raz na ludowo
A ja bidny nieboroczek
Uciekła mi Kasia w ksioczek
Ja do ksioczka ...
Chodź, zatańczym kujawioczka  »  więcej    Gęsi za wodą  »  więcej    Czyja to dziewczyna  »  więcej


                                 Zespół Pieśni i Tańca Radziejów                                                             Kujawiak Oberek

Radziejów
W 1272 roku Radziejów Kujawski uzyskał prawa miejskie od Kazimierza, księcia Kujaw. W 1298 roku książę kujawski Władysław nadał mu prawa magdeburskie. W okresie 1332 - 1343 Radziejów należał do Zakonu Krzyżackiego. Od XIII aż do XVIII wieku Radziejów pozostawał miastem królewskim. W 1422 roku w Radziejowie odbyły się zaręczyny Jadwigi, córki Władysława Jagiełły, z synem margrabiego brandenburskiego. Radziejów był miejscem zbierania się sejmików województwa brzesko-kujawskiego.
Po II rozbiorze w 1793 r. Radziejów został włączony do Prus. Należał do prowincji Prusy Południowe, departament poznański. W 1807 roku wszedł w skład Księstwa Warszawskiego, a w 1815 roku - do podległego Rosji Królestwa Polskiego, w którym pozostawał przez kolejne sto lat.
W okresie 1939 - 1945 Radziejów znalazł się na terenach okupowanych przez Niemcy. Został bezpośrednio włączony do III Rzeszy, w granicach tzw. Kraju Warty (rejencja inowrocławska, powiat ciechociński).

Rys historczny Radziejowa Kujawskiego » więcej
Kalendarium » więcej

 

góra

 Hej Kujawy to Kujawy